Hier is dus niets aanwezig, absoluut niets. Je ziet een lege ruimte. En dit is heel natuurlijk, want er waren nog geen astrale werelden, die moesten nog worden geboren. Toen nu het eerste menselijke embryo werd geboren en volwassen was en de verbinding tot stand kwam, stierf dat eerste celletje en eerst toen kwam de astrale wereld tot stand en werd ook die wereld, dat de onzichtbare wereld zou worden, geboren. Dat werd dus het hiernamaals. Wanneer je uittreedt, treed je die wereld binnen en als de mens sterft gaat hij dus daar binnen. Voel je, André, waar de sferen uit zijn geboren? En dat ons leven een en dezelfde toestand is als die lege wereld die daar voor je ligt, maar dat wij en al het andere leven in het biljoenenstadium leven? Dat wij zo ver zijn gekomen? Dat het embryonale leven van dier en mens is geëvolueerd, het menselijke en dierlijke stadium heeft bereikt? Hier echter, op deze plaats, hier werd dat alles geboren, dit is het ontstaan van de schepping, de zichtbare en onzichtbare wereld.Maar ik ga nu verder en dan zul je spoedig zien, dat de astrale wereld met biljoenen vonkjes, of levende wezentjes gevuld is. Nadat nu het eerste embryo overging, dus stierf, aanvaardde het bezielende leven de astrale sfeer en wachtte daar af om opnieuw te worden aangetrokken. Ik verbind je nu met dat eerste stadium en je zult voor je zien de astrale wereld van het eerste menselijke embryo, als bezielend en levend wezen.'André ging waarnemen en zag biljoenen lichtende vonkjes aan zich voorbijgaan.'Ik laat je deze wereld zien in een lichtende atmosfeer, André, omdat je anders helemaal niets zou kunnen zien, want hier was nog geen licht, kon geen licht zijn, omdat de uitstralende mens nog moest worden geboren.'Mijn God, dacht André, wat weet u veel, hoe is het mogelijk. Hoe wonderbaarlijk en natuurlijk is dit alles.'Je ziet, André', hoorde hij zijn leider zeggen, 'dat allen in beweging zijn. In werkelijkheid dus is dat de bezielende mens en moet dat het goddelijke wezen worden. Nu nog en lange tijd daarna is het onbewust, maar je ziet het leeft, want het is in beweging. Dit (...) leven móét worden aangetrokken, of er zou thans geen geboorte mogelijk zijn. Dit leven wordt dan ook aangetrokken, want dit proces gaat verder en verder. 

Het tweede fundament is dat de cel zich vrij heeft kunnen maken, in de wereld van het onbewuste komt en daar rust; maar terugzinkt tot het niets, tot het alles, tot het vorige stadium, de Albron. Dus die cel komt in de bron terug, waardoor en waar vanuit die cel tot het leven is begonnen. Maar nu is er nieuw leven ontstaan. Dat nieuwe leven, wat door die twee levens, die twee celletjes is geboren, dat heeft dezelfde werking en zal zich aanstonds verbinden en dan volgt er een nieuwe splitsing (...) 

De dood is thans de voleindiging van dat leven. De dood voor het embryo en later als mens op aarde, wíl ontwaking zijn en niets anders.'(...) dat de stoffelijke wereld, door de dood - het uiteindelijke beleven voor het embryo - zichzelf hebben gescheiden en wil zeggen: dat ook de ziel als mens haar eigen wereld geschapen heeft.''Dat is het (...) waardoor wij hier reeds kunnen vaststellen, dat er een geestelijke-astrale wereld werd geschapen. Dat de ziel ééns die astrale wereld moet beleven. Dat zij als mens ééns die bewuste levensgraad heeft bereikt. Díé wereld nu, voor het embryonale leven, is nu de wereld voor de wedergeboorte. Wij noemen die wereld, in ons bewuste bestaan dus de wereld van het onbewuste. Dat wil zeggen, dat de ziel is teruggekeerd om in te slapen, dat het gereedmaken is voor het volgende leven. Komen wij nu in de sfeer der aarde, verbinden wij ons thans met de wetten die de mens op aarde beleven moet, dan is ook deze mogelijkheid in niets veranderd en zegt, dat ook de mens naar de wereld van het onbewuste zal terugkeren om zich gereed te maken voor de volgende geboorte, doch wij weten tevens dat wij het bewuste hiernamaals bezitten. En dat is het vrijkomen van Moeder Aarde, nu heeft de ziel als mens haar kringloop voor de aarde volbracht.