[Alcar:] Wij gaan nu naar de derde graad of overgang, en die wezens zijn dierlijke wezens, want ook zij slachten en moorden zoveel zij willen. In verschillende groepen leven dus deze mensen tezamen. Maar al die groepen hebben wij van de tweede planeet af kunnen volgen en ook dit natuurproces vinden wij dus op aarde terug. In deze donkere wouden leven dus drie graden. (...) Alcar zweefde over de aarde en André nam waar en beleefde al deze wonderlijke dingen. Hoe diep was het leven, wat wist men daarvan op aarde? Wie zou dit kunnen peilen? (...)André zag andere mensen. Ook zij waren wild en woest, en toch, die stoffelijke lichamen waren anders. Zij waren niet zo grof en hadden niet dat voordierlijke. (...) Zij waren geheel met alle mogelijke versierselen behangen. Hoe hadden zij zich mooi gemaakt! Hij zag niets dan kralen en nog eens kralen. (...) In hen zien wij meer leven, meer gevoel en intuïtie. Zij bezitten reeds enig gevoel, dat voor ons het geloof is. Toch is hier nog geen godsdienst aanwezig, nog zijn zij zich daarvan niet bewust. Het duurt nog duizenden jaren voordat zij zover zijn. Toch, je ziet en voelt het, is er meer gevoel, ze zijn levendiger dan die anderen die wij hebben ontmoet. De angst voor andere wezens bezitten zij niet meer, zij hebben zelfbeheersing geleerd. Die anderen waren schuchter en angstig, dezen zijn brutaal en gereed om iedereen aan te vallen die in hun bereik komt. Deze graad leeft, als de voorgaande, in vele groepen verspreid, doch de kern van deze afstemming leeft in een hoofdgroep bijeen, al weten zijzelf daarvan niets af en kunnen zij dit ook niet omvatten. Dit is voor al die overgangen, dus ook voor de hoogste graad. Ook het tegenwoordige ras leeft verspreid en is toch één, allen hebben één stoffelijke graad van organisme bereikt, al spreken zij verschillende talen. Dat heeft met dit alles niets uit te staan. (...) 

Het is opmerkelijk dat dezen meer gevoel bezitten dan die anderen. Wij kunnen dit aanvaarden, want wij kennen de werking van al die stoffelijke lichamen. Hoe dichter zij een ander ras naderen, hoe meer zij daarvan tevens gaan leren en dit vermeerdert hun kennis. Die kennis is niets dan aardse wijsheid, belevenissen die zij in hun dagelijks leven opdoen, maar waardoor hun innerlijke leven niet kan veranderen, integendeel, het zal hen aansporen het kwade te zoeken, omdat zij al die dingen die de verhoogde toestand bezit, en dus een hogere graad is, willen bezitten. 

Hoe deze mensenkinderen hebben te lijden, zal je duidelijk zijn. In hun natuurlijke toestand zijn zij rustig, maar in verbinding met de meer hogere stoffelijke graden geheel overstuur, omdat al die menselijke eigenschappen hen in de war brengen.Toen de eerste mensen op aarde leefden en met anderen in verbinding kwamen, ontstond de handel. Wat de één bezat wilde de ander ook hebben en dit is nu nog allemaal aanwezig.